De draad weer oppakken

Dag lieve mensen,

Bedankt voor jullie meelevende reacties op mijn vorige bericht.

Inmiddels hebben we bepaalde dingen een plekje kunnen geven in ons hart.

Sommige dingen spelen nog,

en voor andere dingen hebben we hulp gezocht.

Maar ieder huis heeft immers zijn kruis,

en ieder hart zijn smart...

Het leven gaat door

en gelukkig heb ik weer levensmoed ontvangen,

waar ik heel dankbaar voor ben.

Vorige week lagen we nog met z'n allen plat met buikgriep,

en onze hond met hersenvliesontsteking.

Dat was me het weekje wel!

Gelukkig zijn we allemaal weer opgeknapt,

hebben we fijn Kerstfeest gevierd,

en vieren we nu nog heerlijk vakantie.

Heerlijk dat mijn man nu ook twee weken vakantie heeft

van zijn baan buitenshuis.

Natuurlijk blijft het werk op de boerderij,

maar zo hebben we toch meer tijd voor elkaar.

We hebben de afgelopen dagen vaak gasten ontvangen,

er was tussendoor ook nog een kinderverjaardag,

maar het loopt allemaal fijn ontspannen,

en ik kan er echt van genieten.

En nu wil ik wel eens horen hoe het met jullie gaat!

Een hartelijke groet,

Willemien

Een korte periode afstand nemen...

Beste mensen die hier lezen,

Ik neem even afstand.

Er was drukte,

er was moeheid,

er moeten beslissingen worden genomen over de toekomst van ons bedrijf,

er was een zwangerschap,

en er was een miskraam.

Het is even te veel.

Als ik alles een beetje een plekje heb kunnen geven,

hoop ik hier zeker weer terug te komen.

Groet,

Willemien

Het zit nog vooral in mijn hoofd, hoe ik zou willen dat het zal gaan

Ja! De afwasmachine is inmiddels geplaatst!

Op de vrijdag voor de herfstvakantie.

En we zijn er héél blij mee...

Het was me het dagje toen wel...

We kregen die dag controle van de NVWA.

Normaal komen zij onaangekondigd,

deze keer waren wij echter voorbereid,

omdat behalve een teamleider en inspecteur

ook de generaal inspecteur, en nog een heer met hoge functie,

weet even niet meer welke,

mee zouden komen.

Fijn, dan konden we ons wat voorbereiden.

Maar tjonge jonge,

ik ben me daar van 10.15u tot 11.30u,

en van 13.30u tot 15.15u mee druk geweest!

Werkelijk alles wordt uitgeplozen!

Mijn man was gewoon aan het werk, had er geen vrij voor genomen,

maar hij vindt het ook erg moeilijk om kalm te blijven als het zo lang duurt.

Begrijpelijk.

Maar goed, we zijn er aardig goed afgekomen,

met een paar dingetjes die we achteraf nog even moesten oplossen,

en het bewijs ervan doormailen.

Al met al is daar dus veel tijd mee doorgegaan.

Foto van www

Daarna hadden we heerlijk herfstvakantie.

De kleding is weer uitgezocht.

En nu hebben we weer een nieuwe start gemaakt.

Ondertussen ben ik nog steeds niet tevreden met de avonden.

De kinderen gaan gewoon te laat naar bed,

ik moet daar echt nog aan werken.

Ik las pas een heel inspirerende blog:

een artikel over orde en regelmaat van Marjolein.

Ik heb dat ook aan mijn man laten lezen,

met de mededeling dat ik daar erg mee worstel,

en met de vraag om zijn hulp hierin, om mij daar op te wijzen 

als het nodig is.

Maar ja, hij zei:

Dat ziet er mooi uit, misschien zal het ook zo moeten, ja zou het 

mooi zijn, maar dat zit niet in je, en je kunt de situaties ook niet helemaal vergelijken.

Bam.

Die kwam aan.

Maar hij heeft denk ik gelijk.

En toch, ik wil het dan toch zoveel mógelijk proberen.

En ook moet ik meer de vraag om hulp bij God neerleggen,

en stille tijd te nemen, elke dag,

in plaats van er alleen naar te verlangen om het werkelijk te kunnen doen,

maar het vervolgens niet eens te proberen...